χρειάζονται ερεθίσματα οι λέξεις
αν δεν υπήρχε αυτή η ανάγκη
ίσως και να μην χρειαζόντουσαν οι άλλοι, είπε.

ανέκδοτο

γεια μας

στην υγειά της ύπαρξής μας θα πιούμε
θα δοξαστούμε
ίσως και να μεταλάβουμε
θα σταυροκοπηθούμε
δεν είναι και λίγο
σωθήκαμε απ' την ηδονή και τον πόνο.

ανέκδοτο

μερικές μέρες πονούσε
κάποιες άλλες ψυχορραγούσε
ήταν όμως κι εκείνες οι μέρες
οι υπερβατικές μέρες
μούδιαζε
είναι η υγρασία, έλεγε
ποιος εξ άλλου να υποψιαστεί την απουσία;

ανέκδοτο

μετάνιωσα για τις περσίδες στα παράθυρα

τόσος ήλιος κι εγώ τον αρνούμαι λόγω καλαισθησίας.

ανέκδοτο

όλο και μεγαλώνει η απόσταση, είπε.

ήταν πάντα μεγάλη, είπα.

πόσο ακόμη μπορεί να μεγαλώσει; ρώτησε.

δεν έχει άλλο, είπα.

είσαι απόλυτη, μού καταμαρτύρησε.

μπα, είμαι ρεαλίστρια, αντέτεινα.

χαχααα, γέλασε.

ήταν το τελευταίο γέλιο εκείνης της μέρας,  μετά βουβαθήκαμε.

ανέκδοτο

άλλοι γονατίζουν λόγω πίστης
άλλοι είναι δούλοι
κάποιοι για σεξ
μερικοί είναι παράλυτοι
είναι και κάποιοι που απλά δεν αγαπάνε τα γόνατά τους
καθρεφτίζονται στον μωρουδιακό καθρέφτη της τραπεζαρίας
και απλά βογγάνε στην έ(σ)ω ανάγκη
ελλείψει του (ξ).

ανέκδοτο

μας φτύνει ο σαίξπηρ, mon dieu!

θα με μισήσεις επιτέλους;
για όλα φταίει η ταχύτητα του μυαλού μου
εκείνο το βαθύ μπλε μού κάθησε στο λαιμό
γλυστράνε οι λέξεις και μόνο κάτι συλλαβές πιάνω στον αέρα
κι αυτές μολυσμένες
όλα ένα «γύρω γύρω όλοι και στη μέση το χάος»
εκτός αλληλουχίας
ταλαντεύεται για να μας τη σπάει
και μη μου πεις όντας φιλαλήθης
α, δεν παίζει
φράσεις αποσπασματικές φτιάχνεις
μήπως και πειστείς περί φιλαληθείας
θαμπώνεσαι απ’ το λίγο
σαν μικρή κλωστή ανάσας προς επιβίωση
μόνο να ζει κανείς ή να μη ζει το ερώτημα
αλλιώς δε θα λέγαμε επιβίωση
θα λέγαμε επιζεί.

ανέκδοτο