είναι μία κοιμωμένη στο διαμπερές μπαρ της γειτονιάς που όλο κοιμάται με κουβέρτες και τεμάχια χαρτονιού από πάνω κι όλο κινδυνεύεις να την πατήσεις έτσι και βγεις από εκείνη την εισοδοέξοδο με τα δυο σκαλάκια στα δεξιά και την κοιμωμένη κι όλο σκέφτεσαι μήπως είναι η ωραία κοιμωμένη και την κουκουλώσανε για το φαίνεσθαι το δικό μας και πάντα χάνονται τ’ αναρωτήματα έτσι και μπαινοβγείς απ’ την άλλη εισοδοέξοδο.

ανέκδοτο

και ήρθε ένας καιρός, μουντός σαν καρύδι άγνωστης καρυδιάς κι όλοι οι μικροπωλητές της πλατείας πουλούσανε το ίδιο πράμα να σε ζαλίσουνε να ταμπουρώνεσαι και να ταμπουρλώνεσαι με ήχους δικούς τους και ειδικούς τους και να χάσκεις σαν βόδι που ούτε μοσχάρι είναι ούτε αγελάδα. τότε λοιπόν, ήρθε και η εξαθλίωσις και τα όνειρα των αιθεροβαμόνων και τίποτε δεν προμήνυε το τέλος του φοίνικα που φυτεύτηκε και ρήμαξε γιατί κανείς δεν τον ρώτησε αν του πηγαίνει το χώμα.

αργότερα φούσκωσαν τα πανιά όσων πίστεψαν πως είναι γαλέρες και φορτώθηκε το εμπόρευμα και γι’ άλλους τόπους, όχι μακρινούς αλλά στεριανούς. άγγλοι, γάλλοι, αμερικάνοι και πλοίαρχοι εκατοντάδες. όλοι μιλάγανε για έρωτα και μερικοί και για εμπόρευμα χωρίς βέβαια να τα διαφοροποιούν και οι πλοίαρχοι αρμένιζαν την γαλέρα, άλλος δεξιά άλλος αριστερά και ο σοφότερος έσκουζε γι’ ακυβερνησία, αυτό της ταίριαζε έλεγε. κανείς δεν νοιάστηκε για την άποψή του και η γαλέρα μια χαρά και πέντε τρομάρες πήγαινε. όταν έπιασε στεριά κατεβήκαν όλοι με το εμπόρευμα που ξεκίνησε απ’ την πλατεία, αν θυμάστε, και το μοσχοπούλησαν σε κάτι μοσχάρια που κανείς δεν θα έτρωγε. έτσι σάπισε και το εμπόρευμα και τα μοσχάρια και λέμε το ρήμα εις τον ενικόν ίνα μη παρεξηγηθώσιν ούτε τα εμπορεύματα ούτε τα μοσχάρια.

ανέκδοτο

ώσπου ένας ψύλος πήδηξε τόσο χαμηλά με κίνδυνο να καταργηθεί το ψύλου πήδημα.

ανέκδοτο

το κενό σμίγοντας με το γεμάτο

ξαφνιάζει

ιδιότροπα δημιουργεί μπόρες

κι αν εσύ έχεις διαλέξει το κενό

πονηρά σκεπτόμενος

νάχεις το περιθώριο να το γεμίσεις

έχασες

το κενό πάντα υπολείπεται του λάθος γεμάτου

είναι που το γεμάτο αυτάρκεια επικαλείται

κι  έχει και τα βουνά να ελευθερώνεται

και τους υάκινθους ν’ ανθίζουν.

είναι και η σιωπή

να μας κατεβάζει τα μούτρα

και να ωρύεται

«σαν δε ντρέπεσαι»

καλή σας μέρα, ανυποψίαστοι.

ανέκδοτο

επειδή 
δεν είμαι επαγγελματίας ποιήτρια
επειδή 
το ποιητικό μου χάνεται όταν η πραγματικότητα 
επειδή
ένα ίχνος απ’ την πατημασιά μου πάντα
επειδή
φοβάμαι πολύ, συνήθως
επειδή
δεν είμαι είκοσι χρονών
ούτε καν σαράντα
επειδή και δια ταύτα
αφήστε την προώθηση των λέξεών σας στην ποίηση
καιγόμαστε.

ανέκδοτο

υπάρχουν πολλά επίπεδα υποδούλωσης

όπως ας πούμε, το τσούγκρισμα των ποτηριών

και στην υγειά σας,

το λίκνισμα των ποτηριών, όταν πίνετε

δραπετεύουν σταγόνες

ποδοπατιούνται από αγνώστους,

σας φορτώνουν τ’ αποτυπώματά τους.

ανέκδοτο

oι βιωμένες σου αγωνίες

οι εστεμμένες σου αναταράξεις

η σύλληψη του εδώ και τώρα

το καθρέφτισμά σου στον τοίχο

ο τζίτζικας που σε αναπαράγει

η γη με τις τομές της

κατεστραμμένη ταινία

αντανάκλαση στην

γελοιότητα του θεαθήναι.

ανέκδοτο