περισσότερο κι απ’ τις ξύλινες γλώσσες φοβάμαι τις πλαστικές, εκείνες τις εύκαμπτες ανάλογα με την περίσταση.

ανέκδοτο

το πρωί είναι όμορφα
άδεια η πλατεία
σταγόνες πράσινο στα μάτια μου
παγκάκια καθαρά απ’ τις φωνές τους
όταν βραδιάζει λάμπει η πλατεία
μαλάκα, πουτάνα, πούστη
ήρθαν οι φωνές επιτέλους!

ανέκδοτο

"η μητέρα μου αγάπησε και αγαπήθηκε"

είπε η perditta

-αναρωτιέμαι πόσο εύκολο είναι να ξέρεις αν κάποιος αγάπησε και πολύ περισσότερο αν αγαπήθηκε και ακόμη περισσότερο αν και τα δύο-

η μητέρα μου λέει πως αγάπησε

εγώ καταλαβαίνω πως όχι

η μητέρα μου δεν δήλωσε ποτέ αν αγαπήθηκε

κανείς δεν την ρώτησε άλλωστε

εμείς στο σπίτι μας παίζαμε κρυφτό

καμμιά φορά και γκρινιάρη

στις γιορτές λίγο πιάνο

και στις αργίες σιωπή.

πάσχα και χριστούγεννα σερβίραμε γέλια με καυγάδες

τα καλοκαίρια πνίγαμε όσες σμέρνες ήταν εύκαιρες

και ρουφούσαμε αλάτι με άμμο.

θάλεγε κανείς πως η μητέρα μου αγάπησε και αγαπήθηκε όσο της αναλογούσε

πάντα τα μετρούσε επί τοις εκατό

είναι σίγουρο πως κάποιο ποσοστό μας κρατάει κρυμμένο.

ανέκδοτο

τους φαντάζομαι τους ποιητές
άλλοτε γυμνούς
μερικές φορές σε καταγώγια
κάποιες στιγμές μεθυσμένους
ερωτευμένους
σιωπηλούς ή και φλύαρους
γι’ αυτό σας παρακαλώ μην δημοσιεύετε φωτογραφίες τους
φοβάμαι πως δεν θα ξαναδιαβάσω ποίηση.

ανέκδοτο

προηγουμένως που πήγα για φαγητό, ένας παραδίπλα παρήγγειλε ένα πιάτο "μεταμόρφωση του κάφκα" τόλεγαν.περίεργο, μόνος περίμενε τον γκοντό κι έτρωγε κάφκα.

ανέκδοτο

ο σπειροειδής άξονας μιας βίδας και το σκουριασμένο κλειδί του διανυκτερεύοντος φαρμακείου ήταν το πρόβλημα.είχα ευχηθεί νάναι ψιλικατζίδικο το διανυκτερεύον, αλλά οι ευχές, ως γνωστόν, πιάνουν στους ανίδεους.ομολογώ πως εγώ ήμουν υποψιασμένη.την προηγούμενη μέρα διανυκτέρευε το περίπτερο και όλα ήταν απλά.ούτε συνταγή ούτε τίποτα.άσε που δεν πλήρωσα, θα τάδινα αργότερα, ήμουν εχέγγυο άτομο για τον περιπτερά.το φαρμακείο όμως έχει μια επισημότητα, μια επιστημοσύνη, ένα ατιτιούντ, έχει το νόμιμο.έτσι αποφάσισα να το διαρρήξω.πρωτάρα και άσχετη.πού να ξέρω από βίδες και σκουριές.μάτωσα τα χέρια μου, κοκκίνησαν τα μάτια μου από αγανακτισμό και δεν κατάφερα τίποτε.μόνο την κλεισούρα και την μούχλα πρόλαβα να μυρίσω.αρκούσε.κάθισα στο πεζοδρόμιο και βούλιαξα στο πάπλωμα του αγαπημένου άστεγου.κουκουλώθηκα και ανάσανα με ικανοποίηση.κάτι μπάτσοι που περνούσαν ενόχλησαν το ελαφρύ μέσα μου για λίγο αλλά το παράβλεψα.ήταν ζεστά χωρίς φαρμακείο.

ανέκδοτο

δεν αποκηρύσσονται οι ποιητές

που και που
μας επιτρέπουν να καταπίνουμε χιούμορ
και σαν αδέκαστοι κριτές
περιγελούν όλους όσους δεν καταννοούν
την μικρότητά μας, τον σαρκασμό μας
το λίγο μας 
τυλιγμένο σε γάζες
αιμόφυρτο σαν συντεχνία
να συντηρεί το μεγαλείο τους.

ανέκδοτο