τους φαντάζομαι τους ποιητές
άλλοτε γυμνούς
μερικές φορές σε καταγώγια
κάποιες στιγμές μεθυσμένους
ερωτευμένους
σιωπηλούς ή και φλύαρους
γι’ αυτό σας παρακαλώ μην δημοσιεύετε φωτογραφίες τους
φοβάμαι πως δεν θα ξαναδιαβάσω ποίηση.

ανέκδοτο

προηγουμένως που πήγα για φαγητό, ένας παραδίπλα παρήγγειλε ένα πιάτο "μεταμόρφωση του κάφκα" τόλεγαν.περίεργο, μόνος περίμενε τον γκοντό κι έτρωγε κάφκα.

ανέκδοτο

ο σπειροειδής άξονας μιας βίδας και το σκουριασμένο κλειδί του διανυκτερεύοντος φαρμακείου ήταν το πρόβλημα.είχα ευχηθεί νάναι ψιλικατζίδικο το διανυκτερεύον, αλλά οι ευχές, ως γνωστόν, πιάνουν στους ανίδεους.ομολογώ πως εγώ ήμουν υποψιασμένη.την προηγούμενη μέρα διανυκτέρευε το περίπτερο και όλα ήταν απλά.ούτε συνταγή ούτε τίποτα.άσε που δεν πλήρωσα, θα τάδινα αργότερα, ήμουν εχέγγυο άτομο για τον περιπτερά.το φαρμακείο όμως έχει μια επισημότητα, μια επιστημοσύνη, ένα ατιτιούντ, έχει το νόμιμο.έτσι αποφάσισα να το διαρρήξω.πρωτάρα και άσχετη.πού να ξέρω από βίδες και σκουριές.μάτωσα τα χέρια μου, κοκκίνησαν τα μάτια μου από αγανακτισμό και δεν κατάφερα τίποτε.μόνο την κλεισούρα και την μούχλα πρόλαβα να μυρίσω.αρκούσε.κάθισα στο πεζοδρόμιο και βούλιαξα στο πάπλωμα του αγαπημένου άστεγου.κουκουλώθηκα και ανάσανα με ικανοποίηση.κάτι μπάτσοι που περνούσαν ενόχλησαν το ελαφρύ μέσα μου για λίγο αλλά το παράβλεψα.ήταν ζεστά χωρίς φαρμακείο.

ανέκδοτο

δεν αποκηρύσσονται οι ποιητές

που και που
μας επιτρέπουν να καταπίνουμε χιούμορ
και σαν αδέκαστοι κριτές
περιγελούν όλους όσους δεν καταννοούν
την μικρότητά μας, τον σαρκασμό μας
το λίγο μας 
τυλιγμένο σε γάζες
αιμόφυρτο σαν συντεχνία
να συντηρεί το μεγαλείο τους.

ανέκδοτο

όταν με πιάνουν οι μαύρες μου 
εσύ ερμηνεύεις και λογαριάζεις 
όταν με πιάνουν τα κυκλοθυμικά μου
νάσαι εδώ
δεν ξέρω να γράφω στίχους για επαναστάσεις
τις νιώθω
αυτό το μέσα μου είναι ύπαρξη
σκιά
κι έχει πληγές πιο δυνατές απ’ τις επαναστάσεις σας
και χαρές πιο λαμπερές
έπειτα
είναι και ο αναγνωστάκης
τάπε όλα
κι όσα λέτε είναι επανάληψη για μάθηση ανίδεων
σπασμός ετοιμοθάνατων αγαπημένων.

ανέκδοτο

o «ρομαντικός επίλογος» ποτέ δε θα ξεμεθύσει
αμέθυστοι εμείς τον προσπερνάμε
δεν ήπιαμε «χαρούμενοι το αθώο νεράκι»
δεν «ήρθαμε σε ρήξη με το σώμα μας»
αλλά σε διαβάσαμε νίκο καρούζο
όλοι λέμε σε διαβάσαμε
απλώς γνωρίζαμε τον παρακείμενο
ο υπερσυντέλικός σου μας διέφυγε.
έτσι βουβοί παρακολουθούμε την κηδεία μας
ανίκανοι να πεθάνουμε από αγάπη
φτύνουμε τις "νυφίτσες"
αγαπάμε τους υπάκουους
βρωμίσαμε τις πηγές της καρδιάς μας
σε παρακούμε, σε διαβάζουμε
και το χειρότερο πετάμε χαρταετούς στα μνημόσυνα.

ανέκδοτο

σήμερα θα παίξουμε την μιζέρια μας στα ζάρια

θ’ ακούμε μια άρια

θα πίνουμε το τσάι μας με τα μάτια

θα χορεύουμε τάνγκο με τα χέρια

θα μασουλάμε κουλουράκια μέντας για να δακρύζουμε

και θα φυλάμε τσίλιες μπας κι εμφανιστεί απ’ την κλειδαρότρυπα η πεινασμένη χαρά

όποιος την δει πρώτος τιμωρείται με φυλάκιση ζωής

κοίτα...κανόνισε.

ανέκδοτο